گِردالی طلایی افتخار آمیز

دُخی جون

این روزها کسی به معنای واقعی شاد نیست

شاید سالها پیش هرکسی بنا به تحصیلاتش یا شغلش و یا موقعیت اجتماعیش موقیعتهای رفاه و شادی و آرامشش نسبت به دیگران متغییر بود

اما این روزها همه یکسان شدند حتی نظام کمونیستی هم نمی تونست این یکسان شدن را نیز به این طریق اجرا کنه

این روزها هرکی هرچقدر هم فرهیخته باشه ..هر چقدر تحصیلاتش به معنای واقعی غنی باشه ..هر کسی هر چقدر واقعا زحمت بکشه و پولی که حق کسی را زیر پا نذاشته باشه بیاره به خونه اش یا هرچقدر بیسواد و بدبخت باشه و هیچ جایگاه اجتماعی نداشته باشه ،،،، فرقی نمیکنه

همه غمگین هستند

اما یک اتفاق هایی هست که گاهی شاید به اندازه فقط یک مویرگ نازک از بین هزاران میلیارد مویرگ تو تنت ، خوشحالت میکنه

فقط به اندازه یک مویرگ کارایی داره نه بیشتر چون بیشتر از این کاری از دستش بر نمیاد

چون نمیتونه این همه بار غمِ این همه آدم رو کم کنه

 دُخی جون صبح خیلی زود که از خواب بیدار شدم تا برات شیر درست کنم یک سر به فیس بوک زدم و دیدم همه

به خاطر برنده شدن جایزه Golden Globe

* فیلم جدایی نادر از سیمین * کاری از اصغر فرهادی تبریک گذاشتن , و کلی ابراز احساسات کردن

فیلمی که از این مراسم در سایت یوتوپ هست مدام داره به اشتراک گذاشته میشه و واقعا ببین چی از این مملکت و دینمون در فکر بقیه هست که مدونا جایزه را دو دستی به فرهادی میده و سریع میاد عقب که نکنه دستشون بهم بخوره ولی باز هم خیلی  جای خوشحالی زیادی داره و حس این بُرد  به همه چیز میچربه

به قول بهاره رهنما:

خدايا ممنونم كه يادمون انداختي ايراني بودن سربلندي داره بعد مدتها جه حس افتخار أميزي بابت كشورم داشتم ،ممنونم اقاي فرها دي عزيز و دم خانم مدونا هم گرم كه حواسش به معذورات فيلمساز جوان ما براي دست دادن بود ،اي خوشم مياد از ادماي باهوش,هورااااااااااا بعد مدت ها أز سينما هم دلم شاد شد!